Udar mózgu - przyczyny, objawy, leczenie

Udar mózgu jest to obumarcie jego części z powodu zatrzymania dopływu krwi do tkanki mózgowej. Najczęściej w wyniku zaburzenia krążenia krwi w mózgu. Kiedy uda się nam rozpoznać pierwsze objawy udaru, możemy uratować poszkodowanemu życie. Bardzo ważna jest szybka reakcja. Tak naprawdę liczy się każda sekund.

Wyodrębnia się dwa rodzaje udarów:

Udar niedokrwienny – inaczej zwany zawałem mózgu. Dochodzi do niego w przypadku zatrzymanie dopływu krwi do mózgu lub znaczne jej zmniejszenie, przez co komórki mózgu nie otrzymują wystarczającej ilość krwi do funkcjonowania, w wyniku czego obumierają. Główną przyczyną takiej sytuacji jest zatkanie tętnicy doprowadzającej krew do mózgu przez blaszki miażdżycowe. Powstają one głównie w wyniku wysokiego cholesterolu. Blaszki miażdżycowe oblepiają tętnice, zmniejszając przepływ krwi aż do całkowitego jej zablokowania. Do zatkania tętnicy może dojść również, przez skrzepliny powstałe w sercu lub w żyłach kończyn dolnych.

Udar krwotoczny – jest wynikiem wylewu krwi do mózgu, dochodzi do niego przez pęknięcie naczyń krwionośnych lub tętnicy w jego obrębie. Krew wlewa się do mózgu lub przestrzeni między mózgiem, a czaszką. Dodatkowo zaburzony jest dopływ krwi do tkanek mózgu. Wypływająca krew niszczy sąsiadujące tkanki nerwowe oraz zwiększa ciśnienie wewnątrz czaszki. Udar krwotoczny może mieć przebieg śródmózgowy – gdy krew wypływa bezpośrednio do mózgu, przyczyną może być nieleczone nadciśnienie tętnicze lub podpajęczynówkowy – krew wypływa na powierzchnię mózgu, spowodowany głównie przez pęknięcie tętniaka lub naczyniaka. Udary krwotoczne są dużo cięższą formą udarów, często kończą się zgonem. Również ciężej i trudniej się je leczy.

Cechy, mające wpływ na powstanie udaru mózgu:
  • wiek – prawdopodobieństwo wystąpienia udaru rośnie wraz z wiekiem, najczęściej chorują osoby po 55 rokiem życia,

  • płeć – po 55 roku życia częściej chorują mężczyźni, po 70 roku życia statystyki wyrównują się,

  • czynniki genetyczne,

  • nadciśnienie tętnicze,

  • palenie tytoniu,

  • nadwaga, otyłość,

  • miażdżyca,

  • cukrzyca,

  • choroby serca, wady serca,

  • nadużywanie alkoholu,

  • bezdech senny.
Objawy udaru mózgu:

W zależności, którego obrębu mózgu dotyczy udar objawy mogą się różnić, jednak warto poznać podstawowe oznaki, które powinny wzbudzić czujność.

Zaburzenia widzenia – dochodzi do zmniejszenia zakresu widzenia lub całkowita utrata wzroku – głównie w jednym oku.

Zaburzenia mowy – mowa staje się niewyraźna, chory zaczyna bełkotać. Bardzo ciężko jest go zrozumieć.

Problemy z równowagą i koordynacją – chory ma problemu z chodzeniem, potyka się, ma zawroty głowy. Występują problemy z prostymi czynnościami np.: ubieraniem, uniesieniem przedmiotu.

Niedowład części twarzy – połowa twarzy jest sparaliżowana, opada kącik ust, (przy próbie uśmiechu podnosi się tylko jedna część ust).

Osłabienie kończyn – mogą wystąpić problemy z poruszaniem ręką lub nogą, (gdy poprosimy chorego o uniesienie obu rąk przed siebie, a jedna z nich jest sporo niżej, może to być objaw udaru), dochodzi do drętwienia kończyn.

Silny ból głowy – pojawia się nagle i jest bardzo silny, najczęściej w przebiegu udaru podpajęczynówkowego.

Osłabienie mięśni języka i gardła – przez co pojawiają się problemy z mową oraz przełykaniem. Chory unika przyjmowania pokarmu.

Senność i utrata przytomności – pacjent staje się bardzo słaby i senny, może dojść do utraty przytomności.

Wyżej wymienione objawy mogą pojawiać się i znikać w przeciągu kilkunastu godzin. Mamy wtedy do czynienia z epizodami niedokrwiennymi. Nie wolno bagatelizować objawów, nawet jeśli ustępują. Należy skonsultować się z lekarzem neurologiem. Komórki mózgu są bardzo wrażliwe na niedokrwienie, dlatego leczenie powinno być bardzo szybko wdrożone.

Diagnostyka i leczenie udaru mózgu:

Niezmiernie ważny przy leczeniu i szybkiej diagnostyce udaru mózgu jest czas. Chory powinien jak najszybciej trafić na specjalistyczny oddział szpitalny. Podstawą diagnozy jest wykonanie badania tomografii komputerowej i rezonans magnetyczny głowy. Pozwoli to szybko określić jaka część mózgu została objęta udarem.

Poszerzona diagnostyka udaru obejmuje:

  • USG tętnic – głównie w obrębie szyi,
  • ciśnienie tętnicze,

  • poziom krzepliwości krwi,

  • badanie kardiologiczne,

  • OB,

  • saturacja,

  • echokardiografia,

  • badanie gospodarki węglowodanowej,

  • przezczaszkowe USG dopplerowskie.

Leczenie udaru jest najbardziej skuteczne jeśli pacjent trafi do szpitala w ciągu dwóch godzin od wystąpienia pierwszych objawów. Do tego czasu jest szansa na udrożnienie zatkanego naczynia mózgowego, poprzez zastosowanie odpowiednich leków. Mają one za zadanie rozpuścić skrzep powstały w naczyniach krwionośnych. Dzięki szybko zastosowanej terapii farmakologicznej może nie dojść do porażeniu kończyn lub będzie on w mniejszym stopniu. Jeśli chodzi o udar krwotoczny jest on dużo bardziej inwazyjną chorobą. Jest mało skutecznych metod leczenia i opierają się one na leczeniu operacyjnym w obrębie czaszki. Im dłużej trwa niedokrwienie, co za tym idzie niedotlenienie komórek nerwowych, tym większe są spustoszenia w układzie nerwowym. Dochodzi do obumarcia tkanki mózgowej i nieodwracalnych zmian w organizmie.

Jeśli udar był wcześnie wykryty i udało się go zatrzymać, chory przebywa w szpitalu nie mniej niż trzy tygodnie. Jest to czas na wdrożenie odpowiedniej diety, rehabilitacji. Bardzo często po udarach występuje paraliż kończyn, trudności z mówieniem, nazywaniem przedmiotów. Często niezbędne jest wsparciem logopedy. Chory koniecznie musi być objęty odpowiednią rehabilitacją. Ma ona za zadanie przywrócić sprawność poruszania się, wykonywania podstawowych czynności dnia codziennego.

Profilaktyka i zapobieganie udarowi mózgu
ZNAJDZIESZ NAS:

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o